Het Europese btw-landschap verandert de komende jaren ingrijpend door de komst van het ViDA-pakket (VAT in the Digital Age). Een belangrijk onderdeel daarvan is de verdere uitbreiding van de bestaande OSS-regeling (One Stop Shop).

De regels rondom de OSS onder ViDA worden aanzienlijk uitgebreid, waardoor ondernemers in meer situaties gebruik kunnen maken van één centrale btw-registratie binnen de EU.

Er wordt in dit kader gesproken over de “Single VAT Registration” (SVR). Dit roept direct een aantal vragen op:

• Is SVR een volledig nieuw systeem?
• Vervangt het de OSS?
• Wat gebeurt er als een ondernemer uit de OSS wordt uitgesloten?

In dit artikel beantwoorden we deze vragen. We leggen uit hoe de OSS onder ViDA zich ontwikkelt, welke uitbreidingen eraan komen en wat de gevolgen zijn van uitsluiting uit de OSS-regeling.

Wat is de Single Vat Registration?

ViDA (VAT in the Digital Age) is op 11 maart 2025 formeel aangenomen en bestaat uit een set maatregelen die het Europese btw-stelsel moeten vereenvoudigen.

De “Single VAT Registration” (SVR) is de derde pijler van het ViDA-pakket. Het is geen afzonderlijke regeling naast de OSS, maar een overkoepelend beleidsdoel binnen ViDA. Het uitgangspunt is dat ondernemers zich in beginsel nog slechts in één EU-lidstaat hoeven te registreren voor btw-doeleinden, namelijk de lidstaat van vestiging. De OSS vormt hierbij het centrale uitvoeringsmechanisme.

De Single VAT Registration bestaat uit drie maatregelen:

• Uitbreiding van de OSS
  De OSS wordt stapsgewijs uitgebreid, zodat meer transacties via één btw-aangifte kunnen worden aangegeven.
• Uitbreiding van de verplichte verleggingsregeling
  De verplichte btw-verlegging wordt breder toegepast in specifieke grensoverschrijdende B2B-situaties binnen de EU.
• Nieuwe regeling voor de overbrenging van eigen goederen
  Vanaf 2028 kunnen ook voorraadverplaatsingen tussen EU-lidstaten via de OSS worden gerapporteerd, waardoor lokale registraties in veel gevallen niet meer nodig zijn.

1. Uitbreiding van de OSS

De OSS wordt uitgebreid zodat ondernemers meer transacties via één btw-aangifte kunnen afhandelen. Naast grensoverschrijdende B2C-verkopen gaat dit ook gelden voor o.a.:

• binnenlandse leveringen
• installatie- en montageleveringen
• verkopen aan boord van EU-passagiersvervoer
• bepaalde energieleveringen (zoals elektriciteit, gas, warmte- en koelenergie).

Dit geldt alleen als de leverancier niet gevestigd is in de lidstaat van verbruik.

2. Uitbreiding van de verplichte verleggingsregeling

De EU breidt de verplichte verleggingsregeling uit naar grensoverschrijdende B2B-leveringen binnen de Unie. In deze situaties brengt de leverancier geen btw in rekening, omdat hij niet in het land van btw-heffing is gevestigd of daar niet is geregistreerd. In plaats daarvan geeft de afnemer de btw zelf aan in zijn eigen btw-aangifte.

Hierdoor verschuift de btw-heffing dus volledig naar de afnemer. Deze regeling geldt echter niet voor alle leveringen, bijvoorbeeld niet voor transacties die onder de margeregeling vallen.

3. Nieuwe regeling voor overbrenging van eigen goederen

Voorraadverplaatsingen tussen EU-lidstaten hoeven niet langer via lokale btw-registraties te worden verwerkt.

In plaats daarvan komt een specifieke regeling waarbij:

• de overbrenging via de OSS wordt aangegeven (maandelijks),
• de intracommunautaire verwerving in de lidstaat van aankomst is vrijgesteld van BTW

 Deze regeling vervangt ook de call-off-stockregeling, die volledig wordt afgeschaft in 2028–2029.

Wat als een ondernemer wordt uitgesloten van de OSS?

Ondernemers die de OSS-verplichtingen niet nakomen (niet tijdig indienen van aangiften of het niet betalen van verschuldigde btw) kunnen uitgesloten worden van de OSS. De mogelijkheid om gebruik te maken van de OSS vervalt dan. In dit geval moet je je afzonderlijk registreren in alle EU-lidstaten waar je verkoopt. De administratieve last loopt dan snel op.

Uitsluiting bovendien gepaard gaan met een blokkadeperiode. Daardoor kan een ondernemer niet direct opnieuw deelnemen aan de OSS. In de praktijk valt een bedrijf dan tijdelijk terug op lokale btw-registraties en nationale aangiften binnen de EU.

Bij grensoverschrijdende B2B-leveringen is er een vangnet: de uitbreiding van de verplichte verleggingsregeling (mandatory reverse charge).

Deze regeling geldt voor alle B2B-leveringen van goederen en diensten binnen de EU, waarbij:

• de leverancier niet is gevestigd en niet is geregistreerd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is
• de afnemer daar wél een geldig btw-nummer heeft

In deze situaties brengt de leverancier geen btw in rekening. In plaats daarvan verlegt de afnemer de btw naar zichzelf en geeft deze aan in zijn eigen btw-aangifte.

Dit betekent in de praktijk dat een ondernemer die uit de OSS is uitgesloten, voor B2B-transacties vaak geen lokale btw-registratie meer nodig heeft, zolang hij uitsluitend levert aan btw-geregistreerde afnemers binnen deze regeling.

Geen alternatief voor B2C-transacties

Voor B2C-verkopen ligt dit anders. Daar bestaat geen vergelijkbare verleggingsregeling die de OSS kan vervangen.

Wanneer een ondernemer wordt uitgesloten van de OSS voor B2C-leveringen, moet hij terugvallen op lokale btw-registraties in de betreffende lidstaten. Dit geldt dus precies zoals in de huidige situatie: elke lidstaat waar btw verschuldigd is, vereist een eigen registratie en aangifte.

Conclusie

ViDA moderniseert het Europese btw-stelsel en breidt de OSS uit richting een Single VAT Registration. Hierdoor kunnen ondernemers in steeds meer gevallen btw centraal in één EU-lidstaat afhandelen en neemt het aantal lokale registraties af. Toch blijft het systeem niet volledig vrij van nationale verplichtingen. Bij uitsluiting van de OSS of bij bepaalde transacties zijn lokale registraties nog steeds nodig, vooral voor B2C-leveringen. De verplichte verleggingsregeling biedt wel een belangrijk vangnet voor B2B-situaties. De verwachte ingangsdatum is 1 juli 2028.

Meer weten?

Neem geheel vrijblijvend contact met ons op via ✉ email of bel ✆ +31546 241225